تبلیغات

وب هکس

"/> میکروبیولوژی 88 لاهیجان - مطالب انگل شناسی
میکروبیولوژی 88 لاهیجان
صفحه نخست       پست الکترونیک          تماس با ما              ATOM            آپدیت روزانه nod32
گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من




درباره وبلاگ


به یاد ورودی های 88 لاهیجان ♥

مدیر وبلاگ : مصطفی
نویسندگان
نظرسنجی
نظرتون راجع به این وب چیه؟










تعداد بازدید :

آمیباز روده ای بر دو نوع است: بدون علائم و با علائم.

به افرادی که علائمی نشان نمی دهند ناقلین سالم اطلاق می شود.که در 10 تا 50 % مواقع علائمی از جمله نفخ شکم،یبوست،اسهال،احساس پری غیر طبیعی بخصوص در پهلوی سمت راست نشان میدهند.

آمیبیاز با علایم:

آمیب ها یا به وسیله آنزیم های پروتئولیتیک واتولیز سلولهای مخاطی ویا بصورت مکانیکی بدرون مخاط روده بزرگ نفوذ می کنند که از آنجا هم به بافتهای زیر مخاط می رسند.این کار بوسیله آنزیم هایی از قبیل هیالورونیداز صورت می گیرد.

نکته: موادی که باعث لیز اپی تلیوم می شوند یا از وزیکول های لیزوزومی سطح آمیب و یا از آمیب های منهدم شده آزاد می گردد.این مواد همچنین ممکن است از سیتوتوکسیک آزاد شده از لکوسیت های تخریب شده باشد که در مجموع باعث اولسراسیون سطحی یا ارتباط تونل مانندِ اولسرها در مخاط عمقی می شود.

لزیونهای سطحی اولیه، زخمهایی با دهانه کوچک هستند که به سطح مخاط راه دارند. زیر این دهانه ها حفره های فلاسکی یا قمقمه ای که حاوی مواد نکروتیک زرد متمایل به قهوه ای، سلول های لیز شده، موکوز، ساب موکوز و همچنین تعدادی آمیب به فرم هماتوفاژ هستند، دیده می شود. این زخم ها اغلب گرد یا بیضی با کناره های برآمده،زخیم و نا منظم و گاهی شبیه به دهانه آتش فشان هستند. ایضاً حاشیه ی اولسرهای سطحی پر خون است. این زخم ها کم کم به لایه های عمقی نفوذ می کند و به بافت عضلانی می رسد و چون بافت عضلانی مقاوم است این زخم ها در زیر مخاط در جهات مختلف پخش می شود که به تشکیل تونل های ارتباطی شبیه به لانه زنبور می انجامد. در این زمان که اولسراسیون پیشرونده است قاعده ی اولسرها از یک غشاء زرد رنگ متمایل به سبز که معمولاً حاوی فیبرین و مواد نکروتیک است پوشیده می شوند. این اولسرها مخصوص روده بزرگ-در درجه اول سکوم،در درجه دوم سیگموئید و رکتال، در درجه سوم سایر بخش ها- هستند. بجز در موارد استثنایی که به روده باریک مربوط می شود.

علائم بالینی بسته به محل جایگزینی آمیب، تفاوت ویرولانس سویه ها، شدت عفونت،رژیم غذایی، فلور باکتریایی روده متغیر است.

اسهال آمیبی:

معمولاً تعداد زیادی تروفوزوئیت آمیب در مدفوع افراد مبتلا دیده می شود. افراد حساس ناراحتی و کرامپ شکمی می کنند.

اسهال خونی آمیبی:

در این عارضه مدفوع با دفع خون و مو کوس، دل درد، دفع تروفوزوئیت هماتوفاژ همراه است.

در این نوع اسهال ، ممکن است ضایعات روده زخم های کوچک منتشر در مخاط یا زخم های وسیع نا منظم با بستر نکروتیک باشند. در موارد شدید زخم های عمقی می تواند باعث خونریزی و حتی مرگ شود ولی علت مرگ اغلب به خاطر سوراخ شدن کولن و ایجاد پریتونیت می باشد. زخم های بزرگ که به وسیله تونل هایی بهم متصل اند با غشاء چرکی زرد رنگ پوشیده شده اند. گاهی ممکن است مخاط به ظاهر سالم،کنده و با مدفوع دفع شود که در این صورت مناطق وسیع نکروزی مملو از ماده سیتولیز در مخاط دیده می شود.

ظهور علائم دیسانتری آمیبی معمولاً تدریجی است ولی گاهی بطور برق آسا نمود می کند که علائم بیماری در دیسانتری دل درد،دفع خون، دفع موکوس، سر درد،تهوع، لرز و کرامپ های شدید شکمی و دهیدراتاسیون می باشد.

کولیت بدون دیسانتری:

ممکن است علائم شدید یا خفیف باشد. و اگر لزیون های آمیبی در سراسر روده بزرگ ایجاد شود کاهش وزن و دهیدراتاسیون و ضعف شدید را به دنبال خواهد داشت. مهمترین علائم شامل درد های شکمی، نفخ، سوء هاضمه، خستگی، اسهال، یبوست، تهوع، استفراغ می باشند.

آمبوما (یا تومور کاذب آمیبی یا گرانولوم آمیبی یا تومور گرانولوماتوز) :

در نتیجه تهاجم مکرر آمیب های فرم هماتوفاژ به دیواره روده بزرگ پدید می آید. آمبوما یک شکل از آمیبیاز غیر معمول روده است. در هر نقطه از روده بزرگ ممکن یست به وجود آید ولی بیشتر در نواحی سکوم، کولن عرضی، سیگموئید و رکتوم پدیدار می شود. تومور، نسبتاً سفت و ندولی شکل با دیواره خارجی فیبروزی است و داخل آن مخاط خیز دار، بافت نکروتیک، آماس، بافت گرانوله همراه با سلول های ائوزینوفیل و لنفوسیت و تروفوزوئیت فرم هماتوفاژ دیده می شود.

باعث ضخیم شدن دیواره روده می گردد. گاهی آمیب های مهاجم به تومور های بدخیم در روده حمله کرده و باعث افزایش حجم آن می گردد.

آپاندیسیت آمیبی:

علائم آن شبیه آپاندیسیت باکتریایی است. درد، سختی ناحیه پایین سمت راست شکم، تب و احتمالاً اسهال و اسهال خونی از علائم آن است.

نکته: درمان با داروهای ضد آمیبی مقدم بر عمل جراحی است.

سوراخ شدن روده و پریتونیت آمیبی:

بیشترین درصد مرگ و میر در آمیبیاز می باشد. آمیب مهاجم تمایلی به تخریب بافت عضلانی ندارد ولی گاهی حمله می کند و منجر به سوراخ شدن روده بدون یا توأم با پریتونیت می گردد. 80% سوراخ شدن روده زمانی است که مقاومت بدن بسیار پایین است یا بیماری به شکل حاد و برق آسا باشد.

کولیت بعد از دیسانتری:

بعد از برطرف شدن دیسانتری آمیبی، در بعضی افراد آنتی ژن های جدا شده از پیکره آمیب در سلول های مخاطی جایگزین شده و باعث تحریک و ناراحتی کولن می شوند که در اینجا برای یافتن آمیب ها تست های سرولوژی بجای آزمایش مدفوع پیشنهاد می شود.

ضیق یا تنگی روده:

در اثر جذب توکسین های آزاد شده از آمیب ها توسط سلول های مخاطی روده و تورم آن ها، روده تنگ می شود. این عارضه اغلب در سکوم، سیگموئید و گاهی رکتوم دیده می شود.

خونریزی:

گاهی ممکن است شریان پاره شده و خونریزی شدید رخ دهد.

آمیبیاز خارج روده ای:

که بر دو نوع است: (آمیبیاز کبد  و آمیبیاز سایر اعضا)

خود آمیبیاز کبد دو حالت دارد: 1.حاد غیر چرکی کبد    2.آبسه های آمیبی کبد

آبسه های آمیبی کبد جز شایع ترین شکل آمیبیاز می باشد. در همه گروه های سنی(بیشتر بین 20تا50 ساله ها)دیده می شود. در افراد مذکر بیشتر از افراد مؤنث است. 80% در لب راست وجود دارد چون لب راست قسمت عمده خونی که از طریق کولن در سیاهرگ باب جریان دارد را دریافت می کند. در مراحل اولیه کوچک، بیضی یا گرد و به رنگ شیری یا قهوه ای می باشد. از چند میلیمتر تا 30سانتیمتر دارد. دارای دیواره فیبری در اطرافشان هستند. در برش آبسه ها موارد زیر مشاهده می شود: یک مرکز نکروتیک با مایعی غلیظ از بافت محتقن کبدی پر شده است- ناحیه میانی که شامل یک طبقه سلول های زمینه ای خشن می باشد- ناحیه بیرونی که مجاور بافت سالم مورد تهاجم قرار دارد.

علائم آمیبیاز کبد:

 کبد نرم و بزرگ می شود و اغلب سابقه بیماری کمتر از یک هفته می باشد. درد در ناحیه کبد دیده می شود. تب متغیر بین 38 تا 40 درجه وجود دارد. درد به ناحیه کتف و شانه راست انتشار می یابد و در هنگام سرفه و نفس عمیق و هنگام خواب روی پهلوی راست تشدید می گردد. اگر آبسه ها در لب چپ باشد درد در ناحیه بالای شکم و شانه چپ دیده می شود. همچنین دیافراگم به سمتی که آبسه در آن ناحیه از کبد باشد خیمه می زند. از علائم معمول آن لرز می باشد و ضعف و لاغری از علائم ثابت آن است. بی اشتهایی،سرفه همراه با خلط موکوئیدی، تهوع و استفراغ(در 15% افراد)، یرقان خفیف(در 10% افراد) از دیگر علائم آن می باشد.

مهمترین عارضه آن پاره شدن آبسه و انتشار به ریه و حفره جنب راست و عفونت ثانویه میکروبی می باشد.

آمیبیاز ریوی:

از علل مرگ و میر می باشد که معمولاً ثانویه بوده و متعاقب آمیبیاز کبدی ایجاد می شود و از آبسه های کبدی منشأ می گیرد. بعضی وقت ها هم ممکن است مستقیم و از طریق انتشار خونی و از راه خون و لنف ایجاد می شود.

اکثراً در لب راست ریه پدید می آید چون 80% آبسه ها در لب راست کبد وجود دارند.

همراه با درد در قسمت تحتانی راست سینه توأم با سرفه(معمولاً خشک)، تنگی نفس و تب می باشد.

تذکر: اگر آبسه داخل برونش پاره شده باشد هنگام سرفه، خلط زرد رنگ متمایل به صورتی که گاهی حاوی سلول های کبدی است دفع می شود





نوع مطلب : انگل شناسی، 
برچسب ها :  آمیبیاز،
لینک های مرتبط :
          
1391/01/2





آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
ابزار
Online User

چت



استخاره آنلاین با قرآن کریم

فال امروز

تعبیر خواب آنلاین

Google Pagerank, SEO tools